Symbiote
[2021]

Symbiote is een kinetische installatie, een machine ontworpen met een performatieve deconstructie in het achterhoofd. De installatie is gemaakt van borosilaatglas en ondersteund door een houten frame. De lineaire verlaging van de op ornithopter geïnspireerde armen wordt aangedreven door roterende glazen tandwielen en een glazen ketting. Die rotatie wordt aangedreven door een enkele stappenmotor.

Het is een machine die zichzelf kapot lijkt te draaien. De glazen tandwielen en glazen kettingen dreigen vast te lopen in verwrongen vormen en door dit proces komt er inkt vrij. Verloop ziet het werk als een deconstructieve performance, waarbij zij zelf de rol van assistent heeft aangenomen. De titel verwijst naar de intensieve wijze waarop wij samenleven met technologie en afhankelijk zijn geworden van het nut en de efficiëntie ervan. Verloop laat ons graag nadenken over de impact die deze symbiose heeft op de verbeeldingswereld van de mens. 
”
– Mondriaan Fonds, Prospects catalogus

Deze installatie is gemaakt om tijdens Highlight Delft 2021 gepresenteerd te worden.

Inhoud accordeon

[materialen] Borosilicaatglas, houten frame, metalen bouten en moeren, met koper versterkt polymelkzuur (PLA), NEMA 23 stappenmotor, TB6600 stappenmotor, Arduino Uno, papier, inkt.

[afmetingen] 90 x 90 x 190 cm

 

Mijn fascinatie voor printapparatuur begon tijdens mijn studie illustratie. Ik was op zoek naar een manier om de monotone herhaling van productie nieuw leven in te blazen. Mijn eerste apparaat Printer 1.0, is een analoge drukmachine die een eindeloos patroon kan produceren. Een hommage aan tactiele apparaten. Het maken van een print was het hoofddoel. Sindsdien is de machine naar de voorgrond verplaatst. De print is niet langer het beoogde doel maar bevestigt de machine. Reawaken en Testinstallation Cognizant zijn twee kinetische printinstallaties die ik heb ontwikkeld met de machine in gedachten. Hoewel beide werken abstracte afdrukken op papier opleveren, zijn het vooral visualisaties van mijn zoektocht naar verbeelding en schoonheid rond technologie.

Na mijn afstuderen heb ik mijn werk veel laten zien, onder meer op de Dutch Design Week (Eindhoven), het International Film Festival (Rotterdam) en de Paratext tijdens mijn residentie in Barcelona. Tijdens deze specifieke tentoonstellingen heb ik de waarde ervaren van mijn aanwezigheid naast de installatie. Tijdens de Dutch Design Week gingen verschillende motoren kapot. In plaats van na sluitingstijd “onderhoud” te doen, besloot ik de reparatie voor het publiek te doen. Deze beslissing heeft geleid tot reflectie over mijn aanwezigheid en de daaruit voortvloeiende acties die nodig zijn om de installatie te laten functioneren. Door het werk aan te zetten, springen sommige elementen of versnellingen. Deze kwetsbaarheden kunnen niet door de machine zelf worden opgelost. Op zichzelf is het hulpeloos.

Ik ben de interactie tussen mij en het werk steeds meer gaan zien als een performance, waarbij de machine de uitvoerder is en ik de assistent. Als persoon ben ik niet de hoofdrol, want de performatieve handelingen hoeven niet per se door mij te worden uitgevoerd. Voor het International Film Festival heb ik instructies geschreven zodat iemand anders Testinstallation Cognizant kan inschakelen en corrigeren. De instructies voelden aan als een gedicht dat onderdeel werd van mijn werk.

Mijn print installaties begonnen met een focus op de print. Reawaken en Testinstallatie Cognizant verlegde de focus naar de machine, waarbij de afdruk de machine bevestigde. Met mijn nieuwe stappen ontwikkelt de machine zich tot performer en de afdruk tot een aandenken van de performance.